તમે તમારા ઘરના વડીલો પાસેથી આ વાત સાંભળી જ હશે કે માણસ દુનિયામાં ખાલી હાથે આવે છે અને ખાલી હાથે જતો રહે છે. પરંતુ ગરુડ પુરાણમાં આ વાતને સંપૂર્ણપણે સાચી માનવામાં આવતી નથી. ગરુડ પુરાણ અનુસાર, માણસના મૃત્યુ બાદ તેનું શરીર ચિતાની અગ્નિમાં બળીને રાખ થઈ જાય છે. પરંતુ કેટલીક એવી વસ્તુઓ હોય છે જે મૃત્યુ બાદ પણ તેનો પીછો છોડતી નથી.માન્યતા અનુસાર, આ વસ્તુઓ આત્મા સાથે આગામી જન્મ સુધી જાય છે અને નવા શરીરમાં પ્રવેશ કરે છે. ચાલો જાણીએ કે એવી કઈ પાંચ વસ્તુઓ છે, જે માણસના મૃત્યુ બાદ પણ તેની સાથે જોડાયેલી રહે છે.
મનની અધૂરી ઇચ્છાઓ અને સાંસારિક મોહ-માયા
ગરુડ પુરાણમાં જણાવવામાં આવ્યું છે કે માણસના મૃત્યુ સમયે તેના મનમાં કેટલીક ઇચ્છાઓ અને વાસનાઓ હોય છે, જે પૂર્ણ થઈ શકતી નથી. આવી અધૂરી ઇચ્છાઓ આત્મા સાથે આગળ જાય છે. સાંસારિક વસ્તુઓ અને સંબંધો પ્રત્યેનો વધુ પડતો લગાવ આત્માને બંધનમાં બાંધી રાખે છે. આ જ અધૂરી ઇચ્છાઓ આત્માને નવો જન્મ લેવા માટે મજબૂર કરે છે. આ જ કારણસર હિંદુ શાસ્ત્રોમાં સલાહ આપવામાં આવે છે કે માણસે જીવનમાં મોહ-માયા અને ખૂબ વધારે આસક્તિથી દૂર રહેવું જોઈએ, જેથી મૃત્યુ સમયે મન શાંત રહે.
માથા પર રહેલું કર્જ, જે આગામી જન્મમાં પણ પીછો છોડતું નથી
શાસ્ત્રો અનુસાર લીધેલું કર્જ માણસના મૃત્યુ બાદ પણ સમાપ્ત થતું નથી. જો કોઈ વ્યક્તિ પોતાનું દેવું ચૂકવ્યા વિના મૃત્યુ પામે છે, તો તેને આગામી જન્મમાં પણ તે કર્જનો હિસાબ ચૂકવવો પડે છે. ગરુડ પુરાણમાં સ્પષ્ટ રીતે જણાવવામાં આવ્યું છે કે કર્જનો બોજ આત્મા સાથે આગામી જન્મ સુધી પ્રવાસ કરે છે. આ જ કારણસર ધાર્મિક માન્યતાઓમાં કહેવામાં આવે છે કે માણસે જીવતા જ પોતાના તમામ કર્જ અને નૈતિક ફરજોમાંથી મુક્ત થઈ જવું જોઈએ.
માણસે કરેલા સારા કર્મો અને પુણ્યનું ફળ
જીવનમાં કરવામાં આવેલા દાન, પરોપકાર અને સેવાભાવના કાર્યો ક્યારેય વ્યર્થ જતા નથી. મૃત્યુ બાદ યમલોકમાં માણસના સારા અને ખરાબ કર્મોનો સંપૂર્ણ હિસાબ થાય છે. વ્યક્તિ દ્વારા કરવામાં આવેલું પુણ્ય આત્મા સાથે જાય છે અને તેને આગામી જન્મમાં સુખ-સમૃદ્ધિ અપાવે છે. મકર સંક્રાંતિ, ગંગા દશેરા, માઘ પૂર્ણિમા અને અક્ષય તૃતીયા જેવા ખાસ પ્રસંગોએ કરવામાં આવેલા દાનનું પુણ્ય અનેક જન્મો સુધી આત્માનો સાથ આપે છે, એવી ધાર્મિક માન્યતા છે.
માણસના કર્મોનો હિસાબ, જે ભોગવવો જ પડે છે
કર્મનો સીધો સંબંધ જીવન, મૃત્યુ અને પુનર્જન્મ સાથે છે. વ્યક્તિ જે પણ સારાં કે ખરાબ કાર્યો કરે છે, તેના પરિણામો આત્માએ ભોગવવા જ પડે છે. મહાભારતમાં તેનું એક મોટું ઉદાહરણ જોવા મળે છે. જ્યારે ભીષ્મ પિતામહ બાણશૈયા પર સૂતા હતા, ત્યારે તેમણે શ્રીકૃષ્ણને પોતાની આ સ્થિતિનું કારણ પૂછ્યું હતું. ત્યારે શ્રીકૃષ્ણે તેમને યાદ અપાવ્યું કે સાત જન્મ પહેલાં તેમણે એક સાપને કાંટા પર ફેંક્યો હતો અને એ જ કર્મનું ફળ તેમને આ જન્મમાં ભોગવવું પડ્યું.
મેળવેલું જ્ઞાન અને શીખેલા ગુણો
માણસ પોતાના જીવનમાં જે પણ જ્ઞાન, સારી બાબતો અને કુશળતા પ્રાપ્ત કરે છે, તે બધું આત્મા સાથે આગામી જન્મમાં જાય છે. જ્ઞાન ક્યારેય વ્યર્થ જતું નથી. આ જ કારણ છે કે કેટલાક બાળકો નાનપણથી જ કોઈ ખાસ કલા કે વિદ્યામાં ખૂબ કુશળ હોય છે. ધાર્મિક માન્યતા અનુસાર, આ તેમના પૂર્વજન્મના સંસ્કાર અને જ્ઞાનની અસર હોઈ શકે છે. આથી માણસે પોતાનો સમય હંમેશાં સારી બાબતો અને જ્ઞાન શીખવામાં લગાવવો જોઈએ, કારણ કે આ એવી કમાણી છે જે ક્યારેય વ્યર્થ જતી નથી.